Foto:

Column: Snoeptasje

Toen mijn ouders 40 jaar getrouwd waren, gingen wij met zijn allen een dagje uit. Mijn moeder naaide voor al haar kleinkinderen een feesttasje van blauwe beertjesstof. Daarin deed ze wat snoepjes, een liga, een mandarijntje en een mooi zakdoekje. Het bleek een schot in de roos. Een hele dag op pad zonder dat de kinderen hoeven te vragen om iets lekkers. Ideaal!

Vanaf die dag kregen onze kinderen altijd een snoeptasje mee als we bijvoorbeeld naar de dierentuin, de speeltuin of het Land van Ooit gingen. Ze mochten hun snoepvoorraad zelf beheren. Ze konden de inhoud van het tasje opeten op het moment dat zij er zin in hadden. Ruilen en zelfs uitdelen was toegestaan. Femke maakte haar tasje zo snel mogelijk leeg en ging dan spelen, terwijl Madelief haar snoepjes vaak bij thuiskomst nog niet op had.

Sommige tradities worden van generatie op generatie overgedragen. Dit jaar vierde mijn moeder haar 88e verjaardag met al haar nakomelingen in de Papegaaienzoo. Femke had geen zin in 'gezeur om iets lekkers' en vroeg mij om voor de kleintjes snoeptasjes te maken. Ik naaide vier kleurige tasjes met verstelbare schouderbanden, met de initialen van de kinderen er in blauw vilt op gestikt. Femke blij, kinderen blij en Eun Ha……jaloers!
"Waarom heb ik geen snoeptasje? Ik mag toch ook naar Oma's verjaardag?" Ze bracht het afgelopen zomer verschillende malen ter sprake en dus besloot ik voor haar verjaardag een tasje te maken: gestreept, zoals die van de kleintjes en met haar initialen in blauw vilt. Nu maar hopen dat het hengsel lang genoeg is.

Als zij in hun vakantie een dagje naar Walibi plannen, begint Eun Ha natuurlijk weer om een snoeptasje te zeuren. Ze vindt dat Harry daarvoor moet zorgen, maar hij houdt zich van den domme. Hij heeft vroeger nooit een snoeptasje gehad. Omdat het cadeautje hier toch al klaar ligt, geef ik het haar alvast een week te vroeg. Ik prop het zo vol met winegums, dropjes, lolly's, zure lappen en mueslirepen, dat het bijna niet meer dicht kan. Als ze niet misselijk worden van de achtbanen, dan is het wel van het snoep. Kort na het opengaan van het pretpark krijg ik een appje: een stralende volwassen dochter met een tasje vol snoep over haar schouder. Daar heeft Harry vandaag geen last meer van!

(Column Dirkje van de dijk)

Meer berichten